Sa dami ng mapaglilibangan, ito pang libingan ng malaon nang namayapang si Ferdie Marcos ang napili ni Money, este, Manny Villar na patulan ngayong halalan.
Hindi naman nakapagtataka iyon dahil kapartido niya ang anak ni Ferdie at iyon ang matagal nang gustong mangyari ng pamilyang Makoy: ang mailibing sa Libingan ng mga Bayani ang dating diktador – na para bang mahuhugasan nito ang ilanpung taong kasalanan niya sa bayan.
“Wala naman akong nakikitang problema dun. Alam mo, si Pangulong Marcos should be viewed sa history natin. Dapat matingnan ang kanyang nagawa in proper perspective and sa history yan,” sabi umano ng bilyonaryong “tunay na mahirap.”
“Should be viewed sa history”? “Proper perspective”? Naiintindihan kaya ng mamang ito ang pinagsasasabi niya?
Kung ganito siya kabilis sa pagbibigay sa kakampi, hindi malayong pagbigyan din niya si Jocjoc Bolante na tumatakbo bilang gobernador ng Capiz. Inamin ni Villar na 13 sa 17 meyor sa probinsya ang sumusuporta sa kanya at LAHAT NG 13 MEYOR na ito ay sumusuporta rin kay Bolante. (At nagtataka pa siya kung bakit may mga banner sa probinsya na magkadikit ang pagmumukha nilang dalawa ni Bolante? At isinisisi pa niya ito sa “black prop” ng kalaban niya? Hellooo, ano siya, hilo? Hindi ba niya naisip na mas makikinabang ang mga utu-utong kakampi ni Bolante – at si Bolante mismo – sa paglalabas ng ganoong banner?)
Wala nang duda na kapag naging pangulo itong si Villar, dalawang bagay agad ang sigurado: maililibing na rin sa wakas si Makoy – at sa Libingan ng mga Bayani pa – at makatatakas sa hustisya itong si Jocjoc Bolante na sinasabing arkitekto ng P728 milyong fertilizer fund scam.
Wala naman akong reklamo kung ilibing man si Makoy sa Libingan ng mga Bayani. E di ilibing nila. Pero kung bibigyan natin ng kahit na katiting na bigat ang paglilibing sa lugar na iyon, dapat ilibing din nila roon ang mga namamatay na manggagawang Pinoy sa ibayong dagat. Gawin nilang libingan din yun ng mga OFW na madalas tawaging “bagong bayani.” Mas nararapat sila roon.
Kung seryoso ang gobyernong ito at hindi lang nang-uuto, gawin nilang himlayan din ng OFW ang Libingan at bigyan din nila ng parangal.
Ang kawawa e sina Ka Satur at Ka Liza na mga guest candidate ni Villar. Masakit para sa kanila na “magtagumpay” ang pamilyang Makoy sa hangad nitong ilibing ang dating diktador sa Libingan. Tinutulan na nila ito noon nang muntik nang payagan ito ni Erap nung presidente pa ito, pero kailangan nilang manahimik ngayon dahil nasa “pangangalaga” sila ng Nacionalista Party.
Sa biglang tingin e parang “talo” ang mga lumaban noon sa diktadurya sa gustong mangyari ni Villar at ng pamilyang Makoy, pero sa matagal na tingin e wala naman ’yun.
Hindi naman mahalaga kung ano ang nangyayari kapag patay ka na, mas mahalaga e kung ano ang ginawa mo habang buhay ka. Dalawang dating presidente lang ang nakalibing sa Libingan at ang mga pinakadakila nating bayani e hindi naman doon nakalibing.
Kahit nga itong si Ka Andy Bonifacio e hindi pa rin naililibing nang maayos dahil hindi pa natatagpuan ang mga labi hanggang ngayon. Pero hindi naman iyon kabawasan sa kadakilaan niya.